فاضلاب تازه دارای مقداری اکسیژن است که با گذشت زمان و در طول خطوط فاضلاب، صرف اکسیداسیون مواد آلی می شود و در نهایت با مصرف شدن اکسیژن و بدنبال آن ایجاد شرایط بی هوازی و شروع فرایند احیا سولفات ها و فعل و انفعالات متعاقب آن، خسارات اقتصادی و اکولوژیکی عظیمی وارد می شود.این تحقیق به منظور بررسی میزان مصرف اکسیژن محلول در طول خطوط شبکه های جمع آوری فاضلاب صورت گرفت. در این راستا خط اصلی تصفیه خانه فاضلاب صاحب قرانیه تهران به طول 863 متر و با قطر 300 میلی متر به عنوان پایلوت انتخاب و در 10 نقطه از طول خط اصلی میزان اکسیژن محلول به روش ید و متری وینکلر از ابتدا تا انتهای شبکه از 2.73mg/l به 1.5mg/l  کاهش یافت و نسبت h/D از 4.5 درصد تا 29.7 درصد بدست آمد که افزایش نسبت h/D با Do نسبت عکس داشت، BOD5 در ماه های مختلف سال اندازه گیری شد و احتمال وقوع 50 درصد BOD5 که معادل میانگین BOD5 می باشد 194 میلی گرم در لیتر به دست آمده ضمن اینکه درجه حرارت متوسط فاضلاب 20.3 درجه سانتی گراد برآورد شد که با میانگین سرعت 2.05 متر بر ثانیه میزان کاهش اکسیژن در خط اصلی شبکه 8.99 میلی گرم در لیتر در ساعت به دست آمد.می توان با استناد به مقادیر مصرف اکسیژن در خطوط شبکه های مختلف تمهیدات لازم را در جهت پیشگیری از شرایط بی هوازی و متعاقب آن تولید گاز سولفید هیدروژن و پدیده خوردگی به کار گرفت.

زمینه و اهداف: سوء مصرف مواد معضلی بزرگ در تمام دنیا بشمار می رود. سازمان ملل تخمین می زند 5% از جمعیت جهان (64-15 سال) حداقل برای یک بار در سال (شیوع سالیانه) از مواد غیرقانونی استفاده می کنند. بسیاری از عوارض جانبی مواد مخدر در پوست ایجاد می گردند و بنابراین، متخصصین پوست و پزشکان عمومی بایستی نسبت به این تغییرات آگاهی داشته باشند. هدف از این مطالعه، بررسی ضایعات جلدی در بیماران وابسته به مواد مخدر می باشد.روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی، 66 بیمار وابسته به مواد مخدر طی مدت 16 ماه در بیمارستان های سینا و رازی و کلینیک شیخ الرئیس تبریز ارزیابی شدند. تشخیص سوء مصرف مواد بر اساس معیارهای DSM-IV صورت گرفته است. شرح حال کامل در مورد نوع ماده مخدر و روش اصلی استعمال اخذ و نیز معاینه فیزیکی با تاکید بر ضایعات جلدی توسط متخصص پوست انجام شد. بر این اساس، فراوانی ضایعات جلدی تعیین گردید.یافته ها: 66 فرد مذکر معتاد به مواد مخدر با سن متوسط 8.1±32.8 (55-18) سال وارد مطالعه شدند. متوسط مدت اعتیاد 41.4±56.3 (204-3) ماه بود. روش مصرف استنشاقی، خوراکی و تزریقی بترتیب در 87.9%، 13.6% و 4.5% افراد ثبت گردید. تریاک (63.3%)، کریستال (24.2%)، حشیش (21.2%)، هروئین (21.2%) و کراک (12.1%) بترتیب مواد مخدر اصلی مصرف شده در جمعیت مطالعه شده بودند. ضایعات جلدی اصلی شامل آکنه (21.2%)، ضایعات سیکاتریسی (21.2%)، گلوسیت آتروفیک (18.2%)، استوماتیت نیکوتینی (13.6%)، سوختگی (9.1%)، گلوسیت کاندیدایی (9.1%)، خشکی پوست (7.6%) و خارش (7.6%) بودند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه ما، بسیاری از ضایعات جلدی در معتادان غیرتزریقی ضایعات جلدی اختصاصی نیستند. مطالعات بعدی با حجم نمونه بیشتر و در انواع مختلف مواد مخدر توصیه می شوند.

سابقه و هدف: سالها از معرفی غشاها بعنوان ابزاری برای حل چالش بازسازی استخوان می گذرد. در این ارتباط همواره نتایج متناقضی گزارش شده است. این مطالعه به منظور مرور سیستماتیک شواهد مربوط به کارایی غشاها در بهبود موفقیت پیوندها یا مواد جایگزین استخوان طراحی شده است.مواد و روشها: جستجوی مقالات به شیوه دستی و الکترونیکی در پایگاه های اطلاعاتی MEDLINE، EMBASE و CENTRAL انجام گرفت. مطالعات کنترل شده که کاربرد غشا برروی پیوند استخوان را در دوره پیگیری بیش از 4 هفته و در نقایصی غیر از ضایعات پریودنتال، حفره دندان کشیده شده و پیوند سینوس ماگزیلاری بررسی کرده بودند، انتخاب شدند. بکارگیری مواد القاکننده ساخت استخوان و بررسی اثر غشا بر موفقیت یا شکست ایمپلنت باعث حذف برخی مقالات شد. داده های کیفی مقالات در جداولی تنظیم و متاآنالیز در سه گروه افزایش حجم افقی، افزایش حجم عمودی و وقوع اشکالاتی در روند ترمیم انجام شد. به دلیل روش های مختلف ارزیابی نتایج در بین مطالعات، به ناچار متاآنالیزی برای گروه افزایش حجم افقی انجام نگرفت.یافته ها: تعداد مطالعات انتخابی 34 بود. در رابطه با افزایش حجم عمودی استخوان، متاآنالیز نشان داد که استفاده از غشا می تواند اثر مثبتی در بازسازی عمودی استخوان داشته باشد (P=0.006، mean difference=0.32). از نظر وجود ترمیم معیوب تفاوتی بین گروه ها وجود نداشت (P=0.32، odds ratio=5.67 در مطالعات انسانی و P=0.12، odds ratio=3.35 در مطالعات حیوانی).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد می کند که غشاها می توانند در افزایش حجم عمودی استخوان موثر باشند. شواهد محکمی در رابطه با اثر منفی غشاها در فرایند ترمیم زخم وجود ندارد. انجام مطالعات کلینیکی تصادفی بیشتری در این زمینه پیشنهاد می گردد.

استفاده از انواع میکروارگانیسم ها در کشاورزی دارای سابقه صدساله می باشد. در دهه های گذشته استفاده وسیع از آنها در کشورهای روسیه، چین و هندوستان با وسعت بیشتری انجام شده است. برای افزایش ماندگاری این میکروارگانیسم ها در حامل های مورد استفاده از مواد افزودنی متفاوتی استفاده می گردد. به همراه این مواد افزودنی، مخلوط سه جنس ازتوباکتر کروکوکوم، آزوسپریلوم لیپوفروم و سودوموناس فلورسنت که جزء مهمترین باکتری های محرک رشد گیاه بوده و اصطلاحا Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPR) نامیده می شوند بر روی جوانه زنی پنبه در شرایط استریل و غیراستریل مورد استفاده قرار گرفت. ترکیبات مختلفی از کیتوزان، ساکارز، Fe-EDTA، گلیسرول و ملاس به عنوان مواد افزودنی به تنهایی و در ترکیب با یکدیگر در شرایط آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گرفت و معلوم گردید این افزودنی ها می توانند اثرات متفاوت و مثبت و منفی بر جوانه زنی بذر پنبه داشته باشند. در شرایط غیراستریل صمغ عربی بالاترین درصد (48.4) جوانه زنی را داشت ولی در شرایط استریل بذر، اثرات مواد افزودنی متفاوت از حالت غیراستریل بود، به طوریکه اضافه کردن اکثر مواد افزودنی، اثرات مثبت (36.1) بر جوانه زنی مشاهده گردید.

در صنایع غذایی تولید­کننده مواد پروتئینی نظیر مرغ، ماهی، سوسیس و کالباس،  بکارگیری روش های نوین بسته­ بندی  هوشمند که قادر به افزایش زمان ماندگاری، کنترل و نمایش تغییرات در طی مدت نگهداری و حفظ کیفیت فراورده باشد، همواره جالب توجه بوده است. هدف از این پژوهش ارایه حسگر رنگ ­سنجی وابسته به pH  است که علاوه بر سادگی،  کم هزینه و بدون سمیت به جهت تشخیص فساد مواد پروتئینی در طی زمان نگهداری باشد. آزمایشات برای نمونه­ های پروتئینی در دو دمای محیط و دمای یخچال (C° 4) انجام شده است. جهت ساخت این حسگر از کاغذ واتمن آغشته به عصاره­ های آبی دور ریز میوه­ جات و گیاهان استفاده گردید. رشد میکروارگانیسم ها در طول نگهداری مواد پروتئینی منجر به تجزیه  آنها و تولید آمین­ های فرار می ­شود که با تجمع در محفظه بسته بندی  باعث قلیایی شدن محیط می­گردد که در نتیجه آن  تغییر در رنگ کاغذ صافی آغشته به عصاره آبی با تغییر pH  اتفاق خواهد افتاد. این تغییرات رنگ با استفاده از عکس برداری و آنالیز سیستم CIELab مورد بررسی قرار گرفت. همچنین  مقادیر  اندیس تیوباربیتیوریک اسید،کل نیتروژن فرار آزاد شده مواد پروتئینی در طی مدت نگهداری،فنل کل عصاره های آبی بدست آمده از ضایعات گیاهی و تغییرات ظاهری نمونه ­ها ، جهت بررسی همخوانی تغییر رنگ حسگر با پیشرفت روند انجام شد. نتایج بدست آمده همخوانی تغییر رنگ حسگر با  روند پیشرفت فساد را تایید می کند.